Interview met Sandra Harthoorn
“Ik zou niet meer zonder Doctolib Siilo kunnen”
![](https://siilo-assets.imgix.net/assets/img/Blogpost_SandraHarthoorn.png?auto=compress%2Cformat&crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&h=948&q=80&w=1800&s=802047da3a276e2e6625cecacc3b32ca)
In de zorg heb je verbinders nodig. Mensen die verder kijken dan hun eigen eiland. Sandra Harthoorn, verpleegkundig specialist ouderenzorg voor zes huisartsenpraktijken in Den Haag, is hier een goed voorbeeld van. Naast haar werk als verpleegkundig specialist is zij ook betrokken als wijkcoördinator bij het mooie samenwerkingsverband Beter Thuis Loosduinen. Om de verbinding tussen zorg- en welzijnsmedewerkers te bevorderen, maakt ze actief gebruik van Doctolib Siilo. Wij hebben haar gevraagd naar het belang van netwerkzorg, hoe zij dit organiseert en hoe technologie haar hierbij helpt.
Als verpleegkundig specialist ouderenzorg is het hoofddoel van Sandra om ouderen zo lang mogelijk thuis te laten wonen. Om dit te bereiken, is een georganiseerd netwerk van huisartsen, apothekers, welzijnsorganisaties, paramedici, mantelzorgers, gemeente en de tweede lijn nodig. Sandra zegt: “Als er zoveel partijen betrokken zijn, is het belangrijk dat de lijnen kort zijn en je elkaar snel kunt vinden. Doctolib Siilo helpt ons om die verbinding te maken. We kunnen nu heel snel schakelen. Zeker bij ouderenzorg is dit enorm belangrijk.
Belang van de patiënt
De zorg is zo versnipperd en we hebben al te maken met arbeidsschaarste. We moeten het echt doen met de middelen en collega’s die we nu hebben. Als je dan sneller weet bij wie je terecht kunt, is dat directe winst en in het belang van de patiënt. Loosduinen is het meest vergrijsde gebied in Den Haag. De zorgbehoefte is hier zo groot. Alleen door verbinding met elkaar te maken, kunnen we efficiënter werken. Dit bespaart tijd en kosten.”
![Quote Sandra Harthoorn](https://siilo-assets.imgix.net/assets/img/Quote_SandraHarthoorn.png?auto=compress%2Cformat&crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&h=779&q=80&w=779&s=eeb5485d888b300dff3dcd3fb7ca8484)
Rooster thuiszorg
“Den Haag telt alleen al 200 thuiszorgorganisaties! Het onderhouden van lijnen met al deze organisaties is onbegonnen werk. Deze versnippering is vervelend voor zowel huisartsen als patiënten. Als iemand in het verleden thuiszorg nodig had, moest ik een hele lijst aan organisaties afbellen om te zien wie er ruimte had. Daarom heb ik voorgesteld aan de huisartspraktijken waar ik voor werk om met vijf betrouwbare thuiszorgorganisaties samen te zitten en te kijken hoe we verwijzingen sneller kunnen laten verlopen. Vervolgens heb ik met de thuiszorgorganisaties een rooster opgesteld waarbij per dag wordt gerouleerd wie als eerste, tweede, derde, vierde en vijfde gecontacteerd wordt. We sturen de oproep door via een speciale groep binnen Siilo. Vanuit deze oproep kunnen we vaak al binnen twee uur een reactie geven aan de patiënt en betrokken mantelzorgers.”
Huisartsen Spoedlijn
“Daarnaast hebben we met de huisartsen een spoedlijn in het leven geroepen die toegang geeft tot het verwijzing-netwerk binnen Siilo. Hier zijn de zes huisartsenpraktijken en de wijkverpleegkundigen aan gekoppeld. Elke keer neemt een andere huisartsenpraktijk deze spoedlijn waar. Als de wijkverpleegkundige aangeeft dat er een spoedplaatsing nodig is voor een patiënt, wordt de oproep hierin geplaatst. Vervolgens wordt deze oproep doorgezet naar de subgroep met de thuiszorgorganisaties.
Vervolgens krijgt de huisarts alleen terug waar er plek is en kan dit snel terugkoppelen aan de patiënt of de wijkverpleegkundige. Deze manier van werken is sterk gericht op efficiënte patiëntenzorg. Wat we nu zien, is dat het als een olievlek uitbreidt. Andere wijken nemen de werkwijze over. Zo werk ik ook samen met een specialist ouderengeneeskunde, die aangeeft dat zij minder spoedmeldingen en crisisopnames binnenkrijgen door onze georganiseerde aanpak. Dit komt echt door samenwerking en goede communicatie, waar Doctolib Siilo enorm aan bijdraagt.”
Intrinsieke motivatie
Vanuit de intrinsieke motivatie om de zorg efficiënter te maken en de juiste verbindingen te leggen, is Sandra actief betrokken bij het samenwerkingsverband Beter Thuis Loosduinen. De naam zegt het al: het netwerk zet zich in om ouderen zo lang mogelijk thuis te laten wonen. Ook hierbij maakt Sandra dankbaar gebruik van Doctolib Siilo. Ze merkt echter wel dat naarmate het netwerk groter wordt, de interactie begint tegen te vallen. “Het oorspronkelijke doel van het netwerk was om elkaar sneller te kunnen vinden en van elkaar te leren. Nu is het meer een-op-een contact geworden en wordt Siilo vooral ingezet als een adresboek.
![Quote Sandra Harthoorn](https://siilo-assets.imgix.net/assets/img/Quote_SandraHarthoorn.png?auto=compress%2Cformat&crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&h=779&q=80&w=779&s=eeb5485d888b300dff3dcd3fb7ca8484)
Geriatrie netwerk
We kunnen elkaar makkelijk vinden via Siilo, en dat is natuurlijk al heel prettig. Bijna alle betrokken partijen hebben een Siilo-account, zoals ouderconsulenten, paramedici, huisartsen, wijkverpleegkundigen, thuiszorgorganisaties en ook buurtsportcoaches. Hiermee creëer je een sterk geriatrisch netwerk in de wijk. Ik zou graag zien dat we als netwerk weer wat meer interactie aangaan. Ik vind het heel waardevol om informatie te kunnen delen met de 100 andere collega’s binnen het netwerk, zodat zij deze kennis vervolgens ook weer kunnen verspreiden. Hier doen we ook de patiënten en buurtbewoners een plezier mee.”
Randvoorwaarden voor georganiseerde netwerkzorg
“Ik sta open voor samenwerking. Je moet dit echt willen. Alleen ga je sneller, maar samen kom je verder. Het begint met elkaar leren kennen en vertrouwen. Dit is enorm belangrijk. Omdat ik met beide benen in het werkveld sta, krijg ik het vertrouwen vanuit mijn netwerk. Verder is bereikbaarheid ook belangrijk. Hier helpt Doctolib Siilo bij. Iedereen kan reageren wanneer het uitkomt. De communicatie loopt nu een stuk sneller en efficiënter. In het begin werden er geen criteria gesteld aan toegang tot het Beter Thuis Netwerk, maar hier zijn we van teruggekomen. We verwachten nu een meer proactieve rol, waarbij mensen ook echt iets bijdragen en waar vertrouwen in elkaar een belangrijke basis vormt. Als we merken dat iemand zijn afspraken meerdere keren niet nakomt, laten we die persoon eerder links liggen.”
Stip op de Horizon
“Uiteindelijk hoop ik dat er een centraal contactpunt komt rondom patiëntenzorg. Als ik alleen al kijk naar hoeveel zorg- en welzijnsmedewerkers er bij een patiënt over de vloer komen, beseffen we vaak niet eens van elkaars bestaan. Mijn ideaal zou zijn een systeem met een QR-code bij iemand thuis, die je kunt scannen om direct te zien welke partijen en mensen betrokken zijn. Denk aan de thuiszorgorganisatie, diëtiste, wijkverpleegkundige, fysiotherapeut, huisarts, en meer. Het zou geweldig zijn als we dan meteen in een communicatiegroep binnen Siilo met elkaar in contact kunnen treden over deze patiënt. Hierdoor hoeft een patiënt maar één keer zijn verhaal te doen en weet elke betrokken partij de laatste stand van zaken. Als ik bijvoorbeeld zie dat een patiënt zijn maaltijd niet heeft opgegeten, kan ik dat in de groep melden, zodat de diëtist of wijkverpleegkundige hier actie op kan ondernemen.”
![Quote Sandra Harthoorn](https://siilo-assets.imgix.net/assets/img/Quote_SandraHarthoorn.png?auto=compress%2Cformat&crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&h=779&q=80&w=779&s=eeb5485d888b300dff3dcd3fb7ca8484)
We krijgen nu wel feedback terug, maar soms later of helemaal niet. Iedereen vraagt hetzelfde uit bij een patiënt, wat totaal niet efficiënt is. Een tijdje geleden is bijvoorbeeld de gemeente 75 plussers in de wijk gaan bezoeken om te kijken hoe het gaat. Heel waardevol natuurlijk, maar ik vroeg toen ‘waarom dit niet gedeeld wordt met de huisarts?’ Dan wordt er aangegeven dat dit vanuit AVG niet mag. Vervolgens moeten zorg- en welzijnsorganisaties dus weer dezelfde vragen gaan stellen. Een patiënt voelt dan ‘dat heb ik al verteld’. Ik ben ervan overtuigd dat het veel efficiënter kan. Met alles wat ik doe, blijf ik continu denken ‘hoe kunnen we het efficiënter maken in Loosduinen?’
Tips om mee te geven
Sandra sluit af met een aantal tips die ze aan collega’s in den lande mee wilt geven die ook vanuit netwerkzorg willen werken. “Begin klein. Elkaar leren kennen, dat is de basis. Nodig mensen uit en ga vanuit daar groeien. Verwacht niet gelijk dat er iets staat, het kost tijd. Het verloop is bij sommige organisaties ook groot en dan begin je weer opnieuw, of bezuinigen waar je mee te maken hebt. Houd daarom altijd je doel of visie voor ogen en zorg voor commitment. Wat wil je met elkaar bereiken? Deze gezamenlijke commitment maakt het ook leuk. Ik ben soms ook wel heel trots wat we al met elkaar hebben bereikt. Volgens mij doen we het niet slecht. Dit hebben we nu, hoe gaan we dan weer verder?”